Panne en de wilde pater.

Wij, vier blanke wazoungus, zijn de atractie hier van het stadje. We krijgen tal van uitnodigingen om ergens mee naar toe te gaan, om te lunchen of te dineren. Ook de vele bekenden, rafiki's, willen ons allemaal rondom hun eettafel hebben, vaak alleen een salontafeltje, in het bijzijn van hun hele familie.
Zo zit onze week nu helemaal volgeboekt met visites.

Dus toen father A ons inviteerde om zijn familie hoog in de bergen te bezoeken en te lunchen was dat een mooie dagvulling. (Gaandeweg bleek het dus hoog in de bergen te zijn, dat weet je nooit tevoren, er is geen landkaart).
Dus wat geschenken verzameld, prachtige bal opgepompt, water en chips ingeslagen, nog wat mensen opgetrommeld die ook die kant op gingen enz. Carpoolen kunnen ze wel hier. We zaten weer met 10 man in de auto.Dus na een uurtje in een snikhete auto wachten gingen we op weg. Met drie CCU'rs en een EHBO'er wel risky voor het TSZ, want deze pater reed erg hard en roekeloos. Wij maar bidden dat we niet zouden verongelukken bij deze wilde pater.
Eerst over de snelweg, toen over een zandpad, de berg op, een flinke kuil en boem, plotsklaps stond de auto stil! Iedereen eruit en duwen. Helaas, geen geronk.

De goedlachse frater betrok en na wat Nokia-verkeer kwam na een uurtje de " ANWB", een mechanisien. Wonderbaarlijk kon hij ter plaatste de versnellingsbak repareren. Zwart als roet draaide hij gewoon zijn shirt om en stapte hij mee in. Na 3 1/2 uur konden we onze reis vervolgen.
Ondertussen hadden wij ons prima vermaakt met de toegestroomde kinderen die hier altijd uit alle hoeken en gaten opduiken. Zij vertonen hun kunstjes met steentjes, zelfgemaakte bal van plastic zakjes, deksel met stokje de berg af enz.
En wij hebben hun liedjes geleerd e.d. Wat is nu beter? Als 4-jarige de godganselijke dag op een Ipad zitten of gewoon op straat spelen met de dingen van moeder natuur? Ik weet het niet...

Oma zat boven op de berg met een lekker gebraden kippetje te wachten.
Prachtig uitzicht, maar daar konden we dus maar even van genieten, want voor het donker moet je die berg weer af zijn.
Omdat we veel gebeden hebben zijn we heelhuids weer thuisgekomen.

Het was een enerverend dagje dat we ondanks de panne niet hadden willen missen..
Op naar de volgende visite!