De haan van het schoolhoofd.

Een van de vele visites bracht ons naar MWEMBE. Met de Suzuki van father Matthew, hobbel de hobbel, naar het mangobomendorp in de uitlopers van het gebergte de Pare Mountains.
Eerst grote doos schriften gekocht, prachtige ballen op laten pompen, alle verzamelde potloden en pennen van de Bongerdkinderen ingeladen.
De 468 kinderen stonden ons al op te wachten. Een aantal lokalen van de school bleek vervallen, waardoor er klassen samengepropt moesten worden. 1 klas met 96 kinderen! Ze zijn maar mager, dus er gaan er heel wat in een 2 pers. schoolbankje.
Wij voerden ons toneelstukje op, zij zongen liedjes voor ons, wij hadden " gifts" voor hen en deden het chuchuwawa-dansje. Iedereen happy.

Nog even moesten we langs bij het dorpshoofd voor een " sodaatje" en te praten over de hangjongeren. Ook moesten we nog even langs bij het hoofd van de school thuis, voor een " sodaatje" . Tot onze verrassing kregen we daar een niet alledaags kado: EEN LEVENDE HAAN!
Zeer onbeleefd om niet aan te nemen, een haan kost een vermogen hier, dus de haan ging achterin de Suzuki.
We waren er nog niet, nog even een " sodaatje" drinken bij the relatives, die hadden een winkeltje. Daar mochten we een kanga uitzoeken.
Het was al weer donker toen we ook nog eens " for dinner" uitgenodigd waren. Eerst een " sodaatje" ..
Extra lekker was er voor ons gekookt. Een geitetong. Het is onbeleefd om te weigeren, best lekker hoor!.. En tijd om iets sterkers te drinken. Ook dat was er.. miswijn of bia baridi.
Dat konden we wel gebruiken na zo' n dagje..


Vandaag weer met een andere pater, met z'n vijven in een Suzuki, naar twee schooltjes, Ishinde en Njoro. Dus ballen opgepompt, schriften ingeslagen en onze verkleedkleren aangedaan en daar gingen we weer. Als Sinterklazen op stap. Ballonnen en belleblaas.

Eerst Ischinde aangedaan. Lerarenkamer in , gastenboek tekenen, dan liedjes zingen met de kinderen etc. en weer door naar de volgende school in Njoro. Hier trof ik vorige keer dus de flauwgevallen kinderen van de honger. Nu waren ze ingezet als stenensjouwers en liepen allemaal met grote stenen op hun hoofd om de schoolkeuken op te bouwen die was omgewaaid. Het leek iets beter te gaan hier. Er is een soort voedselprogramma voor de allerarmste kinderen opgezet door Tilburg. Veel weeskinderen hier. Voor 50ct kunnen ze gedurende een hele maand een voedzaam papje krijgen tussen de middag van bonen en meel.
Echter, de continuiteit van dit programma is nog niet gewaarborgd, dus misschien kunnen we dit oppakken?
Morgen beginnen de kinderen aan de kerstvakantie, een maand lang.
Ook hier kregen we een kanga, asante sana!

s Avonds uitgenodigd door de bisshop voor het afscheidsdiner van Ton. Hij is 9 weken hier geweest en in zh gewerkt.
Weer extra lekker eten, eerst een " sodaatje" en de wijn vloeide rijkelijk!
Ze hadden nog een presentje voor ons: een prachtige kanga!

En wij werden om middernacht naar huis gebracht door " de wilde pater" , die reed nu pole, pole.
Met die Suzuki hadden we vandaag namelijk nog een klapband gehad..