Energiebronnen.

Een van onze topics is om in 2030 van het gas af te zijn. Onze gasbel in Groningen is zo geslonken dat de huizen daar gaan verzakken. Eigenlijk ben je ouderwets als je nog op gas kookt. Ikzelf bijvoorbeeld.

Hier in Afrika ligt dat anders. Men is nog in de fase van hout sprokkelen. Eeuwenlang al. Ieder huisje heeft een kookschuurtje of kookt buiten met drie stenen, hout erop en vuurtje maken.

De een is er handiger in als de ander. Met een lucifer aanmaken. En die lucifers zijn natuurlijk altijd op.

Het hout wordt van eigen boomkap gebruikt of "ingekocht" en getransporteerd met de benenwagen, lopend dus. En dat hout is erg zwaar.

Iedere dag opnieuw een vuurtje, al is het maar om water te koken voor thee.

Dan nog al die kleine kindjes die over het erf scharrelen en brandwonden oplopen.

Tijd is geen geld in Afrika. Ze zijn absoluut niet in voor innovatie.

Dus het gasperk wordt zowiezo overgeslagen hier.

Wat mij betreft zetten we hier een windmolen op de berg. We hebben iedere dag de valwinden van de Kilimanjaro namelijk. Dan kunnen we het hele dorp van windenergie voorzien. Hoe mooi zou het zijn als iedere ochtend de waterkokers borrelen om in vijf minuten thee te hebben?

Één kookplaatje is genoeg om ugali te maken of een maïspapje.

In tussentijd kunnnen ze hun erf aanvegen. Dat is namelijk het eerste wat een Afrikaan doet als hij opstaat 's morgens.

Hun meditatiemomentje.

Wat moeten ze doen met de tijd die ineens overblijft? Krantje lezen soms? Haha.

De gemiddelde Afrikaan staat om 5 uur 's morgens op. Ze gaan om 21u naar bed.

Om 6 uur 's morgens, als de kerkklokken luiden, lopen de kinderen al aan naar school.

Niemand die hier ooit uitslaapt of zich 'verslaapt', dat moet gezegd worden.

Solarenergie zou ook kunnen, iedere dag zon, behalve in juli en augustus, dan is het hier winter en erg koud.

Ook onze schoolkeuken is houtgestookt. Drie vuurtjes worden op traditionele wijze aangemaakt voor hoofdgerecht, bijgerecht en groenten. Bijvoorbeeld rijst, bonen en spinazie.

Trouwens, vanwege de grote hoeveelheid spinazie die we in onze schooltuin hebben, ķrijgen de kinderen 5 dagen per week spinazie. Er staat een sprinkler(water) op en de zon schijnt barmhartig. Dus we produceren enorme hoeveelheden.

Het water is gratis, dat komt recht uit de rivier, dat dan weer wel.

Maar die schoolkeuken moet dus echt een andere energiebron gaan krijgen.

We kopen hout in en kappen bomen die gevaarlijk staan.

De kinderen dienen als transportmiddel.

Maar er gaat veel verloren. We hebben feitelijk maar twee piekmomenten nodig.

Maar ja, hoe de investering te doen naar wind- of zonne energie?

En om alleen al logistiek hier een windmolen te krijgen?! Over de weg gaat niet, door de lucht ook niet.

Misschien kan onze Lieve Heer er één vanuit de hemel op de berg toveren?

Het is goed je te realiseren dat wij zo met die energiebronnen bezig zijn, maar dat Afrika nog decennia op hout zal stoken.

Bijkomstig is ook dat er regelmatig bosbranden zijn hier. Niet van de boeren zelf, maar echte piromanen.

En de eucaliptus overleeft die, waardoor het hier heerlijk naar pepermunt ruikt, maar meer variëteit zou wenselijk zijn!

Warme groeten,

Margot.