Alleen naar Same 2.0

Gij zijt gezegend Margot! En niet zo'n beetje.
Voor een andere maal mag gij uitgezonden worden naar Tanzania voor de werkgroep ETZ Buiten Gewone Grenzen!
Drie maanden lang ga ik werken in Same District Hospital. Het is al weer de derde keer dat ik er dit jaar kom, maar nu dus met een missie.. (Volgens mij inmiddels de twaalfde keer in Tanzania in 6 jaar.)
Wederom liggen er een aantal uitdagende projecten te wachten. Binnenkort wordt iok gestart met de renovatie van de mannenzaal. Het dak lekt nu, grote gaten in de vloeren en muskieten hebben vrij spel. Broodnodig dus.

Inmiddels hebben we al 30 jaar vriendschapsbanden met S.D.H. en doir de jaren heen zijn er al vele projecten gerealiseerd. Die toch een wereld van verschil maken.
Neem de overdekte gangen nu, om de hete tropenzon en de harde regenbuien te weren. Onze oude bedden die hier al weer vele jaren dienst doen. De bouw van de keuken en het mortuarium. De wasmachines, de operatiekamers etc. etc.
Onlangs heeft nog een container hulpgoederen het ziekenhuis bereikt met babybedjes, operatiekleding en wat al niet meer.

En vooral ook de vriendschap van ons met de verpleegkundigen van daar, waardoor zij van ons leren en wij van hen.
Recent zijn er nog twee verpleegkundigen uit Same bij ons op bezoek geweest en zij waren vooral, buiten de vele middelen die wij ter beschikking hebben, onder de indruk van onze attitude naar de patiënten toe. Die wij als "zorgvragers" behandelen en dusdanig in al hun behoeftes vriendelijk en respectvol voorzien. Daar ligt voor hen zeker nog een uitdaging.

Voor ons als we in hùn ziekenhuis zijn is het toch wel altijd balanceren tussen het zien van de schrijnende omstandigheden in het ziekenhuis, het ontbreken van basale zaken als bij tijd en wijle water en stroom, geen middelen aanwezig (bv. geen steriele gazen, geen operaties die dag, weten hoe het beter kan en dan op een subtiele manier oplossingen aandragen. Hopende dat vanuit hèn dan de oplossing komt.

S.D.H. is een gouvernemental hospital wat betekent dat het gehele district Same, 300.000 inwobers, van medische zorg moet voorzien. De gezondheidszorg is in Tanzania zo geregeld dat de vier universiteitsklinieken bijna het hele budget voor healthcare opsouperen en dat er voor deze District Hospitals, samen met de Healthcenters en Dispensaries nog maar 15% in de ruif zit.

Concreet houdt dit in dat voor zo'n ziekenhuis de potjes altijd leeg zijn en het ene met het andere gevuld wordt. Bv. als er benzinegeld voor de ambulance moet komen kan dat ten koste van het medicijnbudget gaan en zijn de paracetamols out of stock.
De salarissen zijn laag, een verpleegkundige verdiend E150,-/mnd en een dokter E900,- (24/7).
Jullie begrijpen dat voor renovatie en onderhoud helemaal geen budget is.

De patiënten zijn dus de dupe, maar klagen niet en liggen rustig te wachten op "service".
Een ziekenhuisopname kost hier E7,50 ongeacht de duur. Kom daar maar eens om bij ons, alleen de premieverhoging is al meer. Een wereld van verschil.

Inmiddels zit ik nu tussen hemel en aarde, we "hangen" in de lucht.
Sit back and relax. De blauwe vogel is op weg naar warm Afrika en ik mag mee! Samen met bergbeklimmers, welzijnswerkers en slechts 3 Tanzanianen vliegen we over Duitslamd, Oostenrijk, Griekenland, de woestijn in Egypte, Soedan en Kenya om dan vanavond als het pikdonker is te landen op Kilimanjaro. En dan kan het avontuur beginnen. Ik ben er klaar voor. Reizen jullie in gedachten met me mee?
Het vliegtuig zal vanavond weer gevuld met rozen terugvluegen, maar deze gezegende zuster mag 90 dagen blijven!
En ik bid voor alle achterblijvers dat jullie in goede gezondheid zijn als ik terugkom.
To be continued soon!