Het kleuterklasje van juffrouw Anna.

Opgewonden kinderstemmetjes vullen het ochtendgloren. De zon is net op, zij zijn al op weg naar de kleuterschool. Een uur te vroeg maar ze konden niet wachten. In hun zondagse kleren, een rugzak met niets erin. Alsof het feest gaat beginnen. We laten er geen gras over groeien. Een nieuw jaar, een nieuw projectje. De nieuwe ambulance rijdt heerlijk en heeft al diverse spoedgevallen vervoerd.

In het nieuwe jaar hebben we een kleuterklas geopend! Zoals ik al diverse malen verteld heb en wat me erg aan het hart gaat, het onderwijs hier is zéér bedroevend. Uitpuilende klassen, veel te weinig leraren, geen middelen, papagaai-onderwijs, bouwvallige lokalen en ga zo maar door.
Maar waar moet je beginnen? Ja, bij de basis dus. Bij de kleuters. Uitgangspunt is om leren en lezen aantrekkelijk te maken. Spelenderwijs laten leren. Zelfstandig laten worden. Creatief laten zijn.

Mijn bibliotheekprojectje met 150 boeken is na een jaar toch gestrand, omdat ze niet teruggebracht werden.
Maar altijd ben ik wel bezig met de kinderen leren handwerken, hun uniformen laten repareren, moestuintjes aangeleggen met radijsjes, zonnebloemen etc. (Moestuintjes van AH). Bouwen, kleuren en noem maar op.
Een wens van me was een kleuterklasje, een logisch gevolg.

Welnu, deze wens is uitgekomen. Het klasje is een daverend succes!
20 kinderen van 4-6 jaar en al een lange wachtlijst. En een hele lieve juffrouw Anna, 20 lentes jong.

Een lokaal wat gebruikt werd als opslagruimte helemaal leeggeruimd en geschilderd. Er kwam zowaar een heel mooi houten podium tevoorschijn. Daarna mooie muurschilderingen laten maken door een artiest.
Verrijdbare keukenkarren van een Canadees ziekenhuis doen dienst als kasten, ideaal om hoeken te creëren.
Meer dan genoeg speelgoed al meegenomen in de loop der jaren. En nu zijn we gewoon gestart en iedereen is happy.
Bij binnenkomst doen we “high five”, doen ze hun schoenen uit en mallapa’s, prinsessenmuiltjes of klompjes aan.
Mijn lievelingetjes spelen, zingen liedjes, kleuren en puzzelen. We hebben houten puzzels, zelfs kleutercomputers, hamertje tik, vele poppen (ook negerpoppen), poppenwagentje, muziekinstrumenten, een treintje, auto’s, duplo , heel veel kleurboeken etc etc, Het is een paradijs voor hen. Ze weten nog niet goed waar ze zullen beginnen en hoe je ermee moet spelen. Dus als kind probeer je dan zoveel mogelijk tegelijk vast te houden. En omdat ze zich nog niet zo goed uit kunnen drukken is het al gauw slaan. Zoals in het dagelijks leven nu is het voor hen struggle for life.

Ondertussen moet ik terugdenken aan mijn eigen kleuterschooltijd bij Zuster Vera op de Sint Anna Kleuterschool in Goirle. Daar heb ik er hele goede herinneringen aan en knippen, plakken, vouwen en puzzelen doe ik nog steeds graag.

Zelfs krijgen ze een bordje pap om 10 uur. Voor veel kinderen al een reden om te komen.
Er is een groot veld voor buitenspelen. Ballen, een skippybal, muziek, een paradijs.


En iedere vrijdag is er een jong nonnetje als gastdocente, voor godsdienstles, haha. Jaja, ze nemen hun kans waar.. Maar met het leren maken van het kruisteken, les 1, leren ze ook wat links en rechts en boven en onder is, het is maar dat je het weet.

Iedere ochtend voor ik naar de dispensary ga kan ik nog een uurtje met ze spelen. Inclusief met de juffrouw want zelfs zij moet nog leren spelen, begrijpelijkerwijs. Zij was ook in het systeem opgeleid. En probeert die ukken al letters te leren. Nou ja, laat maar even gaan.

We hebben zelfs een rugzakkindje, was vorig jaar nog blootvoets en half naakt dolende door de bossen liep, vader en moeder zijn “verloren”. Wormen in de buik. Als een dier heb ik hem aangehaald, onder de douche gezet, schone kleren en schoenen gegeven, eten gegeven, naar de dokter gebracht en het was leuk om te zien hoe toen ineens de andere kinderen zich om hem bekommerden en de interaktie met hen. Trouw is hij nu iedere morgen de eerste met een big smile. (Maar wel flinke gedragsproblemen). De tijd zal het leren.

We hebben genoeg kinderen om ook ’s middags een groep te starten met een andere lerares. Maar dan moeten jullie wel sponsorren. Voor €50,- per maand kan een groep een maand draaien, incl. salaris, incl. bordje pap.
En we zijn nog op zoek naar jeugdige backpackers uit NL die een maandje willen komen helpen. Karibu sana!

In Same gaat het zijn gangetje. Gisteren samen met Ingrid gezorgd voor reparatie van diverse kranen, waaronder die van de operatiekamer. Prachtige zwengelkranen laten monteren. Ze schitteren nu in de wasruimte. Grote flessen geurige waslotion ernaast. De chirurg ging op zijn knieën voor ons en kuste onze handen. Iedereen blij.
Nu ben ik weer terug in mijn geliefde Kighare. Het was weer een prachtige zonsopgang vanmorgen. De zonnebloemen zijn al flink op scheut, geraniums, rozen alles staat in bloei. Geurende eucalyptusbomen overal. Avocado’s en aubergines zo groot als ballen. Het is zo’n 25 graden. Kinderstemmetjes overal. Mag er nog 3 weken van genieten. Wij bidden voor jullie elke dag omdat ze jullie zielig vinden dat het er zo koud is.

Maar besef maar goed dat jullie allemaal zo’n fijn kleuteronderwijs hebben genoten en die vaardigheden nog steeds van pas komen.
Gelukkig komt de nieuwe generatie er nu aan hier, zij zijn de toekomst!

Liefs van Margot en al mijn rafiki’s!

In bedelakties ben ik niet zo goed, maar als iemand wil doneren is dat van harte welkom:
NL82 RABO 0151 2940 38 t.n.v. M.H.G. Kuijsters o.v.v. Mount Karmel School.