In the corners of the Diocese.

Er valt nog veel te verbeteren aan de infrastructuur hier. Ooit hebben de Engelsen een spoorweg aangelegd, die is overwoekerd. Er loopt één asfaltweg door het land, van Arusha naar Dar Es Salaam. De rest is zandpad. Voor Magafulli nog een uitdaging erbij dus.

Sweet memories heb ik aan de tijd die ik in Bwambo heb doorgebracht. De prachtige lokatie, het fijne klimaat, de vriendelijke mensen met op de top van de berg het Bwambo Healthcenter, in the corner of the Diocese, geleid door dr Beda.
Ik mocht dus meeliften met de Italianen. Alleen met een kundige chauffeur en een goede Landrover kun je er komen. Bij ons zou je zeggen: die weg is onbegaanbaar. Een bergweg van zand, kuilen, gaten en vallend gesteente. Deze week nog een truck verongelukt, door de remmen getrapt, drie doden.
Het was een genot om te zien hoe het Healthcenter was uitgebouwd en verder verbeterd! Same kan er een voorbeeld aan nemen. Alles is in deze uithoek voorradig, medicijnen, licht, water, douche voor patiënten, laboratorium, ogentester en zelfs TWEE Ultrasounds! Mooie bedden, goede matrassen, alles ziet er schoon uit. 462 bevallingen per jaar.
Ruim voldoende thermometers, tensiemeters, een sat. meter en als klap op de vuurpijl een heuse nieuwe apotheek (dawa), goed gevuld met medicijnen. Hij was erg blij met de doppler, het nog ontbrekende "tool" en de heldere solarlamp, waarmee ook mobiel opgeladen kan worden, want de stroom valt ook hier regelmatig uit.
Afijn, dus even op visite, geluncht in Bwambo en genoten van alle vooruitgang die we gezien hebben. Iedereen die hem kent veel groeten van dr Beda en door naar de volgende corner of the Diocese: Kighare. Dit is2 uur lang dansen op de weg, bergje op, bergje af en eindelijk kwamen we aan bij Kighare Dispensary. Ver van de stad, op 1800m. Het staat op geen enkele landkaart en ook niet op Google Earth. Ergens achter Mukomazi Park.

Nu hoeft een Dispensary niet persé een dokter te hebben, maar dr Amini is al met pensioen en heeft zijn hart op de goede plaats zitten. Van heinde en ver komen de patiënten om hem te zien, zo`n 70 per dag! Hij is charmant, geeft ze allemaal persoonlijke aandacht, laat ze lachen , doet dat zelf ook heel veel en met de beperkte middelen maakt hij ze nog beter ook.
Er kunnen zo'n 15 mensen worden opgenomen, 72 bevalli gen per jaar (2-4e kind). Een kinderzaaltje en vrouwenzaal, mannen zijn niet ziek hier die gaan plotseling dood. Er is een laboratorium voor Hb, HIV, malaria, gluc en zwangerschap te testen. Dr Amini is ook tandarts, verloskundige, psycholoog en een hele goede leraar.

Ik begin even een nieuw verhaaltje, anders wordt het te lang. De foto' s zijn te zien op mijn FB pagina, uploaden gaat niet in deze corner van the Diocese, waar het nu noodweer is, maar de hebben net gezellig samen gegeten hier in de pastorie met the priest (36 jaar, staat overdag gewoon cement te maken voor de fundering van de nieuwe ok, vanmorgen samen bij de nonnetjes ontbeten), the housekeeping die lekker en gevarieerd kookt en we hebben hier advocado-, mango-, en bananenbomen in de tuin, the " watchman", nachtwaker, die ook de veestapel eten geeft en ' s morgens de klokken luidt, dan nog de laborante die tijdelijk inwoont en haar islamitische vriendin en nog een passant. Is weer eens anders als met de 10 mannen in Same en voor het eten buiten geborreld met gepofte maïskolven, vers van de shamba, we vieren het leven hier!