't Mariakapelleke.

Bij ons in Brabant staan ze in ieder dorp wel ergens of zo maar op het platteland. Een leuk, klein kapelletje.

Gebouwd voor Maria-verering of zoals bij ons in Goirle ter dankbaarheid door diegenen die de Tweede Wereldoorlog overleefd hebben. Met kaarsjes, bankjes en een mooi gedecoreerd Mariabeeld. Bedoelt om te bidden tot Maria, de moeder van Jezus.

Onze lieve vrouw treedt op als middelares tussen de gelovige en God. Zeg maar als een telefooncentrale in de moderne tijd. Je kunt er alles tegen zeggen, in gedachten. Na een huwelijksinzegening ging de vrouw aansluitend bidden bij Maria voor het krijgen van veel kinderen. Getuige de vele nakomelingen uit de vorige eeuw werden die gebeden verhoord.

De Hasseltse Kapel, bij iedereen in Tilburg bekend, is een iets grotere uitvoering, maar blijft een idillisch plekje in Tilburg. Zelfs met een klok en mooie bloemenperken gerust.

En in de meimaand, de Mariamaand, is er veel vertier. Continue worden er gebeden gepreveld, het is een bedevaartsoord dan en befaamd zijn de snoepkramen.

In mijn tijd op het TweeSteden gingen we daar tussen de middag onze boterhammetjes opeten, in ons witte pak, met pieper op zak.

Jarenlang heb ik met veel plezier op dat historisch pleintje gewoond. Dus ik heb wel wat met kapellekes.

En nu ik op deze historische grond zo diep in Afrika zit viel mijn oog op een verwaarloosd kapelletje.

Iedereen liep er aan voorbij, het zag er ook niet attractief uit. Tezamen met de kinderen ben ik het nu aan het oppimpen. Met veel enthousiasme verwijderen we een modderlaag van zo'n 3 cm. Iedere dag doen we een beetje. En iedere dag doen we nieuwe ontdekkingen. Zo leuk!

Het schept saamhorigheid, we hebben een doel en het eindresultaat wordt verbluffend, denk ik. Een watertap vonden we en met mijn nederlandse invloed hebben we een irrigatiesysteem aangelegd voor de planten.

Mooie witte en helblauwe kleuren verschijnen bij het schoonmaken. Paadjes komen naar boven belegd met afgeronde keien uit de rivier. Een altaartje.

Verborgen bloemperkjes brengen we weer tot leven met, let wel, knaloranje afrikaantjes! Door de kinderen wordt er gepoetst dat het een lieve lust is. Met djembe's en bushknives, zo jong als ze zijn lopen ze al rond met een groot kapmes, jullie zouden dat gevaarlijk vinden.

We hebben een 'benkske' gemaakt van leftover hout van de timmerman. En als we een uurtje gewerkt hebben gaan we even uitrusten en naar de 'snackbar', uiteraard alleen natuurlijke hapjes hier.

Ons kapelleke nadert zijn voltooing. Ondertussen bidden we al voor alle zieken en hulpbehoevenden en een klein beetje voor onszelf, aan onze lieve Vrouwe, de moeder van God. Persoonlijk bid ik niet voor nog meer kinderen, meer als genoeg hier..

Echter, er is een saiillant detail wat we missen en dat is.... een Mariabeeld!

Wees gegroet!

Amen.