De Poli en de Paaskuikens.

Jambo Rafiki’s,

Iedere ochtend na de visiteronde is de poli, de OPD, geopend. Het is hier een Healthcentre, dus je moet het zien als een dokterspost. Alle specialisten zijn vertegenwoordigd in één persoon: de dokter, de daktari. En díe willen onze “klanten”zien. Van heinde en ver komen ze aangelopen, altijd in gezelschap van familie. Over het algemeen willen die óók graag de dokter zien, dus suggeren wat vage klachten zodat ze ook even binnen mogen komen.
Een consult is gratis, voor de medicijnen een kleine vergoeding.

Mijn taak is momenteel bij de ontvangst. Ze mogen zich melden aan een loketje, dan mogen ze binnenkomen en worden de gegevens genoteerd, de bloeddruk wordt gemeten, ze worden gewogen en getemperatuurd, jawel met een infraroodthermometer nu. Ideaal, klaar in één sec.

Zeker de helft van de patiënten wil een “behandeling”met de “Magic Machine”. We hebben daar een speciaal kamertje voor en de meesten zijn genezen als ze hier uit komen.
Welnu, we hebben het over de ultrasound, een heel oud echo-apparaat, maar voldoet prima hier. Veel mensen denken dat ze behandeld zijn als er een echo is gemaakt.
Diverse keren hebben we bij de jongedames met vage buikklachten een hartje zien kloppen in de buik…
Vandaag nog een meisje van 17 jaar, vage buikklachten. O, o, al vijf maanden zwanger.

Natuurlijk zien we ook serieus zieke patiënten. Soms al jarenlang chronisch ziek voordat ze komen. Zo zagen we een jongetje van 6 jaar die alle verschijnselen van de Tetralogie van Fallot had, een aangeboren hartafwijking. Onvoorstelbaar.
Maar hoe gaat het dan verder? De moeder van dit jongetje wilde niet naar de grote stad gaan met hem voor verder onderzoek. Té ver, té onbekend, té veel kosten. Het aanbod om gratis met de ambulance mee te rijden, die moest namelijk voor onderhoud, werd afgeslagen. Uiteindelijk zag opa dat het toch wel serieus was en binnenkort gaat hij in één dagje op en neer voor onderzoek in Moshi. Voor hartoperaties gaan de patiënten hier naar India! Wordt voor kinderen volledig vergoed. Kan wel een jaar overheengaan.
Ook best regelmatig oudere dames met hartfalen, forse hypertensie komt ook nogal eens voor. Er volgt geen nader onderzoek. We hebben wel een scala aan medicatie die je hier niet zou verwachten. Voor een habbekrats. Weet niet waarom het bij ons zo duur moet zijn.
Ze nemen al wat pillen voor het loket in, droog, zonder water. Dat hebben we niet.

Veel patiënten met malaria. Op zich is hier Bwambo geen malariamuggen, het ligt op 1500m hier. Maar wel in de lager gelegen dorpen en ook gaan de mensen wel naar beneden, waar ze dan malaria oplopen. We kunnen hier testen, maar één druppel bloed nodig en een kwartiertje wachten. Vervolgens krijgen ze tabletten en als het heftig is worden ze opgenomen en krijgen iv. Veel kinderen met malaria.

Het is natuurlijk allemaal heel gemoedelijk in zo’n klein dorpje. We hebben zo’n 15 zwangeren opgenomen die komen van ver en wachten op de bevalling. Die lopen gewoon door het dorp met van alles op hun hoofd en hebben het heel gezellig samen.

Vanmorgen kwam er weer een jonge moeder aanlopen die bevallen was langs de kant van de weg! Ze was nog maar 500m van het ziekenhuis, kon het net niet meer halen.

En tussendoor zijn we even met de dokter de nieuwe paaskuikens voor ons kippenhok gaan halen. Die kippen hebben een prachtig hok hier. De mensen wonen soms in een minder mooi huisje.
De haan heet Bisschop, voor de ingewijden, weten jullie hoe de kippen heten?

Verder doen we ons tegoed aan de produkten van het land, het is avocadotijd,die regenen van de bomen, tomaten, uien, spinazie,en natuurlijk ’s morgens, ’s middags en ’s avonds bananen en regelmatig een kippetje in de pan. Melk van onze eigen koe. Meer heb je echt niet nodig. De housekeeping zorgt ook hier goed voor ons.

Vaak laat de elektriciteit ons in de steek hier, vooral ’s avonds. Geen nood, we hebben kaarsen en heel veel lampjes van de Action. En dan gaan we kaarten.

Hakuna Matata. Mgo.