Tutaonana
Door: Margot Kuijsters
Blijf op de hoogte en volg Margot
06 April 2012 | Tanzania, Same
Het afscheid nemen is begonnen. In Bwambo is het al gedaan. De fraters zijn in het zonnetje gezet. De kinderen zijn getrakteerd op speelgoed en bananen. De verpleging op een borrel in ons winkelcafeetje.
Nu in Same de hele week afscheid nemen. Gisteren een afscheidsetentje bij nieuwe kennissen hier in de buurt. Kreeg zelfs een mooie kanga.
Vandaag de laatste dag in het ziekenhuis gewerkt. Afscheid genomen van alle artsen en verpleegkundigen. Het is of je ze al jaren kent. Veel foto’s genomen van alles en iedereen. Veel kadootjes uitgedeeld. Mijn uniformen en alle attributen weggegeven. Alles was al van tevoren beloofd, tot m’n tas, schoenen, enz. Ze kunnen alles gebruiken. De hoofdprijs was mijn tweede telefoon, met internetacsess, die ging naar de housekeeping, als dank voor de geweldige cooking.
Gisteren de nieuwe matrassen geïnstalleerd op de kinderafdeling. Het is echt een geweldige verbetering. Ze waren er heel blij mee en vpk wilde ze zelfs mee naar huis nemen.
Om de cirkel rond te maken vandaag op de Maternity ward. Zitten nu tijdelijk in andere ward. Nog krapper en achter een gordijntje is de verlosplaats. Continue zijn de drie tafels bezet met barende vrouwen. En geen gordijntjes. Durf er geen foto van te maken voor jullie. Toevallig was er net een eigen vpk van deze ward, zr Anna, bevallen van een zoontje. Lef he?. En gisteren ook een vpk van een tweeling. Zij profiteerden van hun secundaire arbeidsvoorwaarden en kregen een heel bed voor zichzelf, plus hun babies dan natuurlijk. Hoefden niet te delen met andere kraamvrouwen.
Er is altijd dynamiek. Je steekt je hoofd door het gordijntje en kunt altijd wel een kindje vangen.
Plots werden we opgeschrikt door veel kabaal. Wat bleek, er was een explosie geweest bij het benzinestation. Ze wilden de tank schoonmaken en gebruikten een aansteker. Een vrouw vloog naar zeggen 5 km de lucht in en landde 15 min later weer op aarde. Dood. De andere 5 werden naar het ziekenhuis gebracht. Het was verschrikkelijk en een grote ravage. Ze waren er allemaal even erg aan toe. Vreselijke brandwonden. Voor slechts één pat folie. Dan moet er zo’n vies laken over de wonden. Veel bloed. Getracht te stabiliseren en zo snel mogelijk naar Moshi te vervoeren. Dat hebben ze gehaald. Hopen maar het beste.
Dan het afscheid van de schoolnurses. Daar heb ik veel mee gewerkt. Hopelijk heb ik ze iets kunnen leren. Het kwam goed uit, zij hadden vandaag diploma-uitreiking. Kon dus mooi meeliften met hun feestje. Het ging gepaard met veel zang en dans en ze namen mooi de leraren op de hak. Zij vertrekken hier nu ook, naar andere ziekenhuizen, afhankelijk van de overheid waar ze gestationeerd worden. Wie weet en ik hoop:
Tutaonana, wij zien elkaar weer!
En vanavond allemaal FC Den Bosch aanmoedigen, ze spelen tegen Eindhoven! Ik doe het op afstand. Volgende week zit ik weer op de tribune.
Nu in Same de hele week afscheid nemen. Gisteren een afscheidsetentje bij nieuwe kennissen hier in de buurt. Kreeg zelfs een mooie kanga.
Vandaag de laatste dag in het ziekenhuis gewerkt. Afscheid genomen van alle artsen en verpleegkundigen. Het is of je ze al jaren kent. Veel foto’s genomen van alles en iedereen. Veel kadootjes uitgedeeld. Mijn uniformen en alle attributen weggegeven. Alles was al van tevoren beloofd, tot m’n tas, schoenen, enz. Ze kunnen alles gebruiken. De hoofdprijs was mijn tweede telefoon, met internetacsess, die ging naar de housekeeping, als dank voor de geweldige cooking.
Gisteren de nieuwe matrassen geïnstalleerd op de kinderafdeling. Het is echt een geweldige verbetering. Ze waren er heel blij mee en vpk wilde ze zelfs mee naar huis nemen.
Om de cirkel rond te maken vandaag op de Maternity ward. Zitten nu tijdelijk in andere ward. Nog krapper en achter een gordijntje is de verlosplaats. Continue zijn de drie tafels bezet met barende vrouwen. En geen gordijntjes. Durf er geen foto van te maken voor jullie. Toevallig was er net een eigen vpk van deze ward, zr Anna, bevallen van een zoontje. Lef he?. En gisteren ook een vpk van een tweeling. Zij profiteerden van hun secundaire arbeidsvoorwaarden en kregen een heel bed voor zichzelf, plus hun babies dan natuurlijk. Hoefden niet te delen met andere kraamvrouwen.
Er is altijd dynamiek. Je steekt je hoofd door het gordijntje en kunt altijd wel een kindje vangen.
Plots werden we opgeschrikt door veel kabaal. Wat bleek, er was een explosie geweest bij het benzinestation. Ze wilden de tank schoonmaken en gebruikten een aansteker. Een vrouw vloog naar zeggen 5 km de lucht in en landde 15 min later weer op aarde. Dood. De andere 5 werden naar het ziekenhuis gebracht. Het was verschrikkelijk en een grote ravage. Ze waren er allemaal even erg aan toe. Vreselijke brandwonden. Voor slechts één pat folie. Dan moet er zo’n vies laken over de wonden. Veel bloed. Getracht te stabiliseren en zo snel mogelijk naar Moshi te vervoeren. Dat hebben ze gehaald. Hopen maar het beste.
Dan het afscheid van de schoolnurses. Daar heb ik veel mee gewerkt. Hopelijk heb ik ze iets kunnen leren. Het kwam goed uit, zij hadden vandaag diploma-uitreiking. Kon dus mooi meeliften met hun feestje. Het ging gepaard met veel zang en dans en ze namen mooi de leraren op de hak. Zij vertrekken hier nu ook, naar andere ziekenhuizen, afhankelijk van de overheid waar ze gestationeerd worden. Wie weet en ik hoop:
Tutaonana, wij zien elkaar weer!
En vanavond allemaal FC Den Bosch aanmoedigen, ze spelen tegen Eindhoven! Ik doe het op afstand. Volgende week zit ik weer op de tribune.
-
06 April 2012 - 15:27
Vul Hier Je Naam In.:
Vul hier je reactie in... -
06 April 2012 - 15:32
Pierre:
Margot wat moet jij een voldaan gevoel hebben dat jij daar echt goed werk hebt verricht. Goed werk dat is het juiste woord ik ben trots op je . En nu maar snel terug naar ons kikkerland , pak je herinneringen maar in en wees er trots op.! Groetjes en tot ziens , liefs Pierre. -
06 April 2012 - 15:38
Wiljo:
FC Den Bosch?? Was da? Een hockeyclub? -
06 April 2012 - 18:00
Dorien:
Dat WII nog bekend zou worden in Tanzania! Hebben ze nooit van kunnen dromen! haha
Goed van jou Margot,wat je gedaan hebt én geschreven hebt! Ik heb er van genoten!
-
06 April 2012 - 18:53
Yvette:
Wat grappig ...Wil-2 in Tanzania !!Het '''Drupke" daar zorgen we wel voor .. Geniet nog lekker.
Jouw prachtige verhalen en mooie foto's ga ik zeker missen.
In ieder geval volgende week back in Town...gezellig . Wens je alvast een goede vlucht . Groetjes Yvette -
07 April 2012 - 07:58
Corina:
Margot, bedankt voor je je mail, je felicitaties en het cadeau! Ik heb een mooie avond gehad, gezellig met mijn lieve collega's. We hebben aan je gedacht en op je geproost! Zijn blij om je weer te zien! je hebt echt een super tijd gehad, geweldig je verhalen, kun je een boek over schrijven! -
07 April 2012 - 08:58
Marijke:
Margot je hebt goed afscheid mogen nemen maar wat triest al die mensen met brandwonden en dan net op je laatste werkdag. Wij hebben al die maanden op afstand mee mogen genieten en lezen hoe het voor je was.Je hebt vast die mensen geholpen!Misschien goed om er een lezing over te geven.Wens je een hele goede reis terug en hoop dat de hartelijkheid van mensen hier in nederland voortduurd voor je.Tot ziens Marijke. -
07 April 2012 - 10:29
Henny En Dré:
Hoi Margot,
Het is allemaal erg heftig wat je schrijft, veel afzien en aan de andere kant is iedereen weer blij met de kadootjes.Nog een paar dagen en dan ben je weer in het rijke en ongastvrije Nederland (eigen ervaring na lange tijd in het buitenland te hebben gewoond)! In ieder geval staan bij ons de drupkes klaar en we zien je graag komen met alle foto's en je prachtige verhalen! Lieve groetjes uit het verre Limburg, ta tante Henny -
07 April 2012 - 11:39
Berthe,:
Wat zul je deze bijzondere periode gaan missen, leuke contacten houd je zeker, en al die dankbare mensen om je heen, jullie hebben zoveel van en aan elkaar geleerd, het is/was onvergetelijk. Wij praten vast nog wel een keertje na in Goirle. Nog fijne dagen en groetjes Berthe. -
07 April 2012 - 12:10
Simone Suermondt:
Hoi Margot,
Bedankt voor jouw geweldige reisverslagen! We hebben er hier in Prinsenbeek van genoten.
Nu, met een hele berg prachtige ervaringen, weer op weg naar Nederland.
We wensen je een heel goede reis en ... misschien tot ziens!!
Veel groetjes,
Willem, Juultje, Lewis en Simone.
-
08 April 2012 - 01:03
Dimphey:
Hé Margot,
wat heb je er veel gezien en beleefd. En wat zul je weer moeten wennen in Nederland. Geniet van die laatste dagen daar en je aankomst thuis. Groeten van Dimphey en tot ziens op de vergadering van de werkgroep. -
10 April 2012 - 10:20
Henny En Dré:
Hoi Margot, Hier een laatste berichtje, een goede reis en welkom in Nederland,we zijn blij je spoedig weer te zien. Lieve groetjes uit Limburg, ta tante Henny -
10 April 2012 - 13:18
Jan Rensen:
Het allerbeste en als je dit leest ben je weer in ons toch altijd leuke landje. Succes met de cultuuromslag en wanneer komt je eerste boek uit? Ik teken graag in ervoor, heb genoten van je mails. Groeten, ook namens Myriam, doei!!!! -
11 April 2012 - 14:42
Henriette:
Onvoorstelbaar vlug is je reis gegaan. En je hebt daar voor je hele leven veel ervaringen en indrukken opgedaan. Had je eigenlijk nog wel langer willen blijven? Of wil je ooit nog terug?
Ga nu eerst maar reizen en thuis bijkomen van alles. Maar wat zal ik je verhalen, je goede schrijfstijl en alle gebeurtenissen missen. Heerlijk dat ik je mocht en kon volgen.
Dank voor alles. Liefs van Jan en van mij
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
